ของขวัญวันเกิด

posted on 23 Oct 2011 23:08 by daisukikeita in Writing
ของขวัญ
 
เมื่อหลายวันก่อนเป็นวันเกิดของเพื่อนในกลุ่มคนหนึ่ง
สารภาพเลยว่าไม่ได้ตื่นเต้นกับวันเกิดของเพื่อนแบบนี้มานานมากแล้ว
 
 
ต้องเล่าก่อนว่า วันหนึ่งได้ไปงานสัปดาห์หนังสือกับเพื่อนในกลุ่มอีก 2 คน (ส่วนเจ้าของวันเกิดเขาไม่ได้ไป)
พอดีว่าพี่แสตมป์มาแจกลายเซ็นที่งานหนังสือด้วย
ก็เลยมีโอกาสได้เข้าไปซื้อหนังสือของพี่เขาและขอลายเซ็น
 
 
ตกลงกับเพื่อนอีกสองได้ว่า
วันเกิดที่จะมาถึงของเพื่อนคนนี้จะให้เป็นหนังสือพร้อมลายเซ็นของพี่แสตมป์ก็แล้วกัน
เนื่องจากเจ้าของวันเกิดก็ชอบพี่แสตมป์เหมือนกัน
(สรุป..พวกเรา 4 คนชอบพี่แสตมป์กันหมดเลย ฮิฮิ)
 
 
พอดีว่า ตัวเองได้เป็นตัวแทนฝ่าฝูงชนเข้าไปซื้อและขอลายเซ็นมา
ในวันนั้นคนเยอะมากมายก่ายกองจริงๆ อย่างกับว่าบูธนั้นแจกหนังสือฟรีก็ไม่ปาน
กว่าจะเข้าไปถึงตัวพี่แสตมป์ได้ก็เล่นเอาเกือบโดนฝูงชนเหยียบตายเหมือนกันนะ (หัวเราะ)
 
 
พอได้หนังสือกับลายเซ็นของพี่เขามา โอ้โห ตื่นเต้นมากจริงๆ
เพราะมันได้มาอย่างยากลำบากมาก น้ำตาแทบจะร่วงตรงนั้นเลยทีเดียว (ก็เวอร์ไป) 
ตัดใจจะไม่ขอลายเซ็นหลายรอบมาก แต่ก็เสียดาย ไม่ได้มีโอกาสจะพาตัวเองมาเจอพี่เขาได้บ่อยๆ 
เลยกัดใจเบียดเข้าไปขอ จนในที่สุดภารกิจก็สำเร็จลุล่วงไปด้วยดี
 
 
 
ความรู้สึกของคนที่มีส่วนร่วมในตัวของขวัญที่จะให้เพื่อน มันรู้สึกดี และภูมิใจมากจริงๆ
เราได้ลงมือทำอะไรสักอย่างให้กับเขา ทำเพื่อเขาเนื่องในวาระโอกาสพิเศษที่ไม่ได้มีให้เห็นทุกวัน
 
 
 
เพื่อนอีกคนก็อาสาจะเอาของขวัญไปเขียนการ์ดอวยพรให้
จากนั้นพวกเราก็ต่างคนต่างแยกย้ายกลับบ้านกันไป เดินต่อในงานไม่ไหวจริงๆ
ทั้งร้อน ทั้งหายใจไม่ออก และปวดขามากเพราะต้องฝืนแรงต้านของคนข้างหลังที่ดันเข้ามา 
ถ้าไม่ฝืนไว้ คาดว่าคงได้ลงไปนอนวัดพื้นเล่นชัวร์!!
 
 
ผ่านไปวันสองวันเพื่อนที่อาสาว่าจะเขียนการด์ให้ก็ทิ้งข้อความไว้ในเว็บ Social Network ชื่อดังอย่าง facebook ว่า 
"อยากใส่ข้อความอะไรลงในการ์ดมั้ย? ขอยาวๆหน่อยก็ดีนะ จะเอาไปเขียนให้นังทอ(นามสมมติ)"
 
 
พอเปิดคอม เข้าเว็บ เห็นข้อความก็ตัดสินใจจะเขียนอะไรบางอย่างให้กับเพื่อนคนนี้สักหน่อย
ก็นั่งร่ายตัวอักษรลงโปรแกรมสุดฮิต(??)อย่าง Notepad เขียนไปไม่ยาวมากหรอก ประมาณ 20 บรรทัดเอง (หัวเราะ)
 
 
พอเขียนเสร็จก็เหมือนคนบ้า นั่งอ่านไปอ่านมา อ่านซ้ำอ่านซากอยู่อย่างนั้นหลายรอบ 
อ่านแล้วแก้ อ่านแล้วแก้ อารมณ์ตอนนั้นคืออยากให้มันออกมาดีที่สุดล่ะนะ
แก้จนพอใจ ก็ส่งเป็น e-mail ให้เพื่อนเอาไปเขียนลงการ์ด
 
 
 
ขอสารภาพอีกครั้งว่า ตอนนั้นภูมิใจมากกกกกกก (ก ไก่ อินฟินิตี้เลย)
ไม่ได้เขียนอะไรยาวๆแบบนี้ด้วยความตั้งใจจริงๆเพื่อใครสักคนมานานมากกกแล้ว
ครั้งนี้เขียนด้วยความตั้งใจเป็นพิเศษ ออกมาจากใจล้วนๆ
ประกอบกับเป็นของขวัญที่ได้มาด้วยความยากลำบาก
เลยยิ่งรู้สึกตื่นเต้นกับวันเกิดครั้งนี้ของเพื่อนมากเป็นพิเศษเข้าไปใหญ่
 
 
ผ่านไปอีกประมาณสองสามวันเห็นจะได้ เพื่อนคนที่อาสาจะเขียนการ์ดก็ส่งข้อความมาบอกอีกว่า
"เขียนการ์ดเสร็จแล้วนะ เดี๋ยวจะถ่ายรูปให้ดู"
พอเห็นรูปการ์ดที่เพื่อนทำ ไอ้ความรู้สึกตื่นเต้นและความภาคภูมิใจมันก็ยิ่งล้นทะลักออกมามากขึ้นเข้าไปอีก
ไม่ได้รู้สึกถึงอารมณ์แบบนี้มานานมากแล้วจริงๆ
 
 
 
ระหว่างการ์ดทำมือง่ายๆที่ทำจากใจ 1 ใบ กับของขวัญหายากโคตรพิลึก(และราคาโคตรจะแพง)แต่ลืมใส่
ใจของคนให้ลงในกล่อง 
คิดว่าผู้รับเขาอยากได้แบบไหนมากกว่ากัน..???
 
 
 
ของขวัญที่ไม่ได้ใส่ใจของผู้ให้ลงไปในกล่อง ก็เปรียบเสมือนของขวัญที่ไร้ความรู้สึก
เป็นเพียงสสารชิ้นหนึ่งบนโลกใบนี้เท่านั้นเอง..
 
 
 
ความรู้สึกปลื้มปีติที่ได้รับของขวัญของผู้รับ ไม่ได้ขึ้นกับราคาของหรือความแปลกใหม่ของของเสมอไป
ข้อความที่บรรจงเขียนลงกระดาษด้วยความตั้งใจของผู้ให้ที่จะส่งให้กับผู้รับเพียง 1 แผ่น
สามารถทำให้ผู้รับน้ำตาซึมเพราะความซาบซึ้งใจได้เช่นกัน (ยิ้ม..)